Heyecanli gunler

Yine uzun bir sure ihmal ettim blogumu.  Oncelikle cok sinir bozucu ve uzun sureli bir internet problemi, yine ayni surecte isteki yogunlugum, evdeki telasim derken aradan epey zaman gecti.  Ozur diliyorum...

Eveet, 11 Nisan'dan itibaren dogum iznim baslamis durumda.  Bebek hazirliklari tam hizla devam ediyor. Yatagimiz, araba koltugumuz, kiyafetlerimiz, arabamiz...her sey hazir. Yavas yavas duzenliyorum elimdekileri.  Nelere oncelikle ihtiyacim var, neleri ufaklik biraz daha buyudukten sonra kullanacagim, neyi nereye koysam daha iyi olur...Hersey adim adim yoluna girmeye basladi. Bir de annemle babam geliyorlar tam 15 gun sonra.  Onun da heyecani sardi bir yandan.  18 aydan sonra nihayet yuzlerini gorebilecegim-Skype gorusmelerini saymiyorum elbette. Yarin misafir yatak odasinin son hazirliklarini yaptim mi bu is de tamam demektir.

35. haftamizi doldurduk artik.  Geri sayima cok az kaldi. Cok heyecanliyim- heyecanliyiz. Bazen bir anda icimi bir telas kapliyor bazen de garip bir endise. Bebek geliyor yahu diyorum kendi kendime.  Sanki bu ana kadar hayalmis de, aslinda gercek oldugu bana yeni soylenivermis gibi...Ama hissettigim mutluluk dunyalara degisilmez. 

Minik oglumuzu sabirsizlikla bekliyoruz...

Sevgililer Gunu

Uzun bir suredir blogumu ihmal ettim.  Isteki yogunlugum, eve gelince uzerime coken yorgunluk derken istemeden de olsa ara verdim bloguma. Donusumu de kucuk bir Sevgililer Gunu kutlamasi temasi ile yapmak istedim.

Dun 14 Subat Sevgililer gunuydu sizlerin de bildigi uzere.  Ben, sevginin her gun gosterilmesi gerektigini dusunenlerden oldugum icin acikcasi bu tip gunlere cok fazla anlam yuklemiyorum ama kutlamadan da edemiyorum.  Sadece bir gun sevmiyoruz ya esimizi, erkek/kiz arkadasimizi; ya da annemizi sadece anneler gununde mi hatirliyoruz, seviyoruz?  Bir de artik bu tur gunler cok fazla maddiyata dayandirildi.  Bana gore bir buket cicek, samimi bir opucuk cok daha anlamli... 

14 Subat sabahi daha gozumu acar acmaz esim "Sevgililer Gunun kutlu olsuun!" diyerek sevimli bir poset kondurdu bas ucuma.  Henuz uyku sersemi oldugum icin neler oldugunu anlamam biraz zaman aldi elbette :) Posetin icinden cok sevimli, cok guzel, gunluk tarzinda kalinca bir kitap cikti. Bu kitaba bebeginizin dogdugu andan itibaren ilk bir yilindaki onemli gunleri, olaylari kaydediyor, fotograflarini ekliyorsunuz.  Ama anne adayini da unutmamislar; hamileyken caniniz en cok neler cekti, bebek haberlerini nasil paylastiniz gibi bolumler de var icinde. Yolda bebek olunca gelen hediyelerin de bebege odaklanmasi beni cok mutlu ediyor dogrusu :))

Ne sevimli degil mi?

Bebegim; baban ve ben bu albumu senin fotograflarinla dolduracagimiz gunleri dort gozle bekliyoruz...